Cân görmese dîdârını hicrâna yönelmez 

1.    Cân görmese dîdârını hicrâna yönelmez 
    Dil bilmese ikrârını ihsâna yönelmez

2.    Mey sunmasa la‘lin demi leb-teşne-i uşşâk 
    İkrâr kılıp zülfünü îmâna yönelmez

3.    Hüsnünde eğer olmasa gülzâra tecellî 
    Aşkınla hezârın dil-i nâlâna yönelmez

4.    Sen Tûr u Şecer’de Yed-i Beyzâ-yı Kelîm’sin 
    Kimdir sana dil vermeğe meydâna yönelmez

5.    Ger bakmasa bezm-i şem‘e leme‘ât-ı vechin 
    Cân vermeğe meydânına pervâne yönelmez

6.    Gir meykedeye bâde için pîrin elinden 
    Zevk almağa meyhâneye mestâne yönelmez

7.    İhlâs ile hâs eylemeden gönlü Hulûsî 
    Emmâre-i nefsin yönü Rahmân’a yönelmez

1.    Bu can senin yüzünü görmemiş olsaydı ayrılık acısı çekmezdi. Gönül, senden söz etmeyi bilmese senden ihsan beklemezdi.
2.    Kızıl dudağın, aşk şarabı sunmamış olsa âşıkların susuz, kurumuş dudakları saçına iman edip yönelmez. 
3.    Eğer güzelliğin, gül bahçesine yansımasa, bülbüllerin senin aşkınla gönülden inlemezler.
4.    Sen Tur Dağı ve orada Allah’ın tecellisine mazhar olan Şecer’de Allah ile konuşan Kelim (Hz. Mûsâ)’in mucizesi olan nurlu elisin. Sana gönül vermek için meydana çıkmayacak kimse var mıdır?
5.    Eğer yüzünün parıltıları, mum meclisine bakmasa, pervane can vermek için senin meydanına yönelmez.
6.    Pirin elinden aşk şarabı içmek için dost meclisi meyhaneye gir, sarhoş olan sadece zevk almak için meyhaneye yönelmez.
7.    Ey Hulûsî! Gönlü ihlas ile arındırmadan, insanı kötülüğe sürükleyen nefs-i emmârenin yönü Rahman olan Allah’a yönelmez.